รองเท้าสีฟ้า

 

  

 

 

  เมื่อวันเกิดอายุครบ 19 ปี  มีเพื่อนคนหนึ่งบอกเราว่า...

ปีนี้ถือได้ว่าเป็น Last year of teenage

อาจจะจริง หากคิดตาม การเรียกตัวเลขของภาษาอังกฤษ

eighteen, nineteen, twenty, ...

 

 

  " ปีที่ 19 ปีสุดท้ายของการเป็นวัยรุ่น "

หากเป็นความจริง แล้วในปีสุดท้ายนี้ควรใช้ไปในทิศทางไหน

ใช้ชีวิตวัยรุ่นให้เต็มที่ สนุกกับทุกสิ่ง สุขกับทุกอย่าง?

หรือ ควรจะเตรียมตัวเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต?

 

 

   - จาก 19  เป็น 20 เหมือนเป็นแค่ตัวเลขที่เปลี่ยนไป 

     แล้วตัวเรา เปลี่ยนไปไหม ?

   - การเริ่มหานิยามของชีวิตเป็น ความคิดแบบผู้ใหญ่  หรือ

     เป็นเพียง ความคิดของวัยรุ่นที่พยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่ ?

   - วัยที่เต็มไปด้วยคำถาม แสดงถึง ความคิดแบบวัยรุ่น 

     ได้หรือเปล่า ?

   - วัยรุ่น กับ ผู้ใหญ่ นี่มีเส้นแบ่งที่ตรงไหน ?

 

 

 

 

ชีวิตวัยรุ่นจบลงที่ตอนไหน...

 

 

 

 

หรือจริงๆแล้ว ในชีวิตของคนเรา

 

ไม่สามารถขีดเส้นแบ่งช่วงชีวิตได้เลย

 

 

 

?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(ลองพยายาม ร้องเป็นเพลง

เนื่องจากผู้แต่ง เขียนไปร้องไป

คอร์ดอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่าเป็นเพลงช้า

อ่าน(ร้อง)ช้าๆก็แล้วกัน)

 

ในวันหนึ่ง...วันนั้น

ท้องฟ้าไม่สดใส

ไม่ว่าจะมองไปที่ใด...ช่างมืดมน

 

ทำไมตอนนั้น...ความสุขถึงหายไป

อาจเป็นเพราะฉันเองที่เหนื่อยใจ

เหนื่อยกายกับการเรียน

 

บอกตัวเองว่า...ไม่เป็นไร 

อีกสักพักก็คงจะผ่านไป

เกรดเท่าไหร่ก็โอเค

 

ราดหน้าเอย ราดหน้าหมู

ขอหนูเพียงหนึ่งจาน

แต่ทำไม ป้าตักใส่ชาม

ไม่เป็นไร หนูจ่ายตัง

 

ก็เป็นเพียง ราดหน้าธรรมดา

มีเส้น มีหมู มีคะน้า

ทั่วๆ...ไป

 

ตักคำแรก เส้นนุ่มๆ

คำที่สอง หมูนุ่มๆ...อีกแล้ว

คำสาม ผักคะน้า...ก้านอ่อนๆ

สี่ห้าหก...จนหมดชาม

 

วันนั้น...ฉันได้เรียนรู้

ว่าความสุข...อยู่ไม่ไกล

อยู่ในชามราดหน้า...ชามนั้นไง

ความสุขอยู่ใกล้ๆ...เท่านี้เอง

 

ในยามที่...เหนื่อยล้า

อย่าลืมว่า...ความสุขอยู่ไม่ใกล

อาจไม่ใช่เรื่องยิ่งใหญ่

เพียงความสุขเล็กๆ...ก็เพียงพอ ^^

 

(แรงบันดาลใจ >>

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง

วันนั้นเหนื่อยมากเลย

ตอนกลางวัน ไปกินราดหน้า

ปกติไม่เคยสั่งเลย

ราดหน้าก็ไม่ใช่อาหารโปรดของเราด้วย

(แต่ไม่รู้ทำไม  มีความสุขมากเลย!!!)